Het begin van de reünie

In dit verhaal vertel ik hoe de eerste reünie tot stand kwam.

Hoe het begon

Begin 1987 vond ik drie foto’s uit 1961. Deze waren genomen voor de BIAK batterij in Ossendrecht. Daar stonden alle jongens op die gelijk met mij zijn vertrokken naar het toenmalige Nederlands Nieuw Guinea (N.N.G.).
De meeste wilden er destijds een afdruk van hebben. Mijn broer had een stel afdrukken naar Biak gestuurd, daar schreef ik de namen van hen die ze wilde hebben achterop de foto’s en stuurde ze terug naar mijn broer die zou ze afdrukken. Maar zijn donkere kamer was in de kelder en voor hij ze kon afdrukken liep zijn kelder vol water en waren al zijn spullen en dus ook onze negatieven verloren. De drie foto’s die ik had waren toen nog niet bij hem terug. Aan mij de taak om iedereen te vertellen dat ze de foto’s nooit zouden krijgen.

Herinneringen

Toen ik in 1987 die foto’s terug zag besefte ik dat het meer dan 25 jaar geleden was dat we vertrokken waren! Wat zou het leuk zijn om die jongens na 25 jaar terug te zien dacht ik. Die middag ben ik naar het postkantoor gegaan en heb ik om het telefoonboek van Roosendaal gevraagd wand daar woonde Timmie Timmermans en van Breukelen wand daar woonde Teunis Verhoef. 10 minuten later had ik hun nummers en heb gelijk Timmie gebeld of hij zin had in een reünie. Dat had hij wel en hij vertelde mij dat een zekere Willemse regelmatig reünies organiseerde voor alle N.N.G. gangers. Ik vertelde hem dat ik van plan was zo veel mogelijk jongens van onze eigen lichting bij elkaar te zoeken. Hij zij dat hij voor Willemse adressen had gezocht en dat hij die dan ook wel naar mij kon sturen. Die avond heb ik Teunis Verhoef gebeld het bleek zijn verjaardag te zijn Ook hij was reuze verrast dat ik hem belde en had ook wel zin in een reünie.

De eerste reünie

Zo zat ik lang te zoeken in telefoon boeken en te bellen naar iedereen, in een week had ik 25 makkers terug gevonden. Toen moest ik een locatie vinden om een reünie te houden. Na wat heen en weer bellen ben ik bij hotel de witte bergen in Eemnes terecht gekomen. Dat was mooi centraal in het land en dus voor iedereen bereikbaar. Alleen zat ik nog met een probleem, ik zelf had geen vervoer. Maar na wat bellen kom ik meerijden met iemand uit Vlaardingen. Die eerste keer kwamen er ongeveer 75 deelnemers, waaronder ook onze oud commandant Luitenant Kolonel Le Roy b.d. En afgezien dat het eten koud was de reünie toch geslaagd. Maar over dat eten werd geklaagd en daardoor kregen we per deelnemer 5 gulden terug. Ik heb nog geprobeerd iedereen zijn 5 gulden terug te geven maar toen ik het geld had bleken er al een heleboel mensen vertrokken te zijn. Door diverse mensen werd gezegd stop dat geld maar in de kas dan heb je wat reserve om verder te zoeken. Zo ging ik met geld naar huis zonder dat ik nog iets betaald had.

Ik kreeg hulp

Maar uit deze reünie bleek dat alleen organiseren niet langer mogelijk was en ben ik gaan zoeken naar mensen die mij konden helpen. Hiervoor zocht ik iemand bij mij in de buurt. Als eerste heb ik Piet van der Waterlaat gebeld, die woonde in Oostvoorne. Piet zei dat hij dat niet zag zitten, maar waarom vraag je Dirk Kranenburg niet, die woont in Zuidland. Ik zei dat ik Dirk nog niet gevonden had, waarop hij mij het nummer van Dirk gaf. Dus ik met mijn verzoek naar Dirk die zag het wel zitten. Ik vroeg hem of hij nog iemand wist en hij stelde Teunis Verhoef voor. Ook Teunis wilde wel meewerken. Tegen die tijd was ik bezig om de volgende reünie in de Kazerne in Ede te houden, wat nogal wat moeite koste.
Daarom dacht ik dat het handig was om iemand in Ede te hebben. Daarvoor belde ik met Rob Faviër. Ook Rob werkte graag mee, zo kwam ons Reünie Comité tot stand.

Tot zover Koos Janssen, nu wederom uit Spijkenisse.